Restauratie Rutgers Volvo PV 544 sport uit 1962

Hee Tom,

Dank wederom voor de mooie woorden en de aanmoedigingen, dat is erg leuk om te horen! Ook mooi om te zien dat jullie (ook Peter en Rik) mijn project volgen. Ik zal weer wat regelmatiger proberen te posten.

Voor nu dank voor de leuke reacties, ook aan alle anderen die dit volgen, en een fijne jaarwisseling alvast! Ik ben benieuwd hoe ver ik dit project ga weten te schoppen in het nieuwe jaar. 

Rutger. 

Een heel kleine update dit keer. Het hoekje van de vorige foto's zit er nu in. Het gaat niet snel, maar het gaat wel! 

Hier het overdreven precies gemaakte inzetstukje voor iets wat natuurlijk nooit meer iemand ziet, omdat het voor altijd achter matten verdwijnt, maar het gaat om het gevoel natuurlijk. 

 

En na het lassen ben ik los gegaan op het afbramen. De laatste stukjes kan ik pas af lassen als de tijdelijke versteviging uit de weg is. 

 

Vervolgens kwam ik er achter dat mij net nieuw gemaakte binnendorpel nog niet helemaal doet wat hij moet doen. Ik heb het oude stukje plaatwerk dat nog aansluit op de bestaande bocht die in de deurstijl zit in deze nieuwe binnendorpel gelast, maar ik ben er achter gekomen dat de dorpel dan iets te hoog komt te zitten. Ik zal het oude stukje plaatwerk dus weer moeten uitslijpen en dat opnieuw in de nieuwe binnendorpel moeten lassen. Ik wil voor de juiste positionering van de binnendorpel, en later de buitendorpen, de deur eerst even in de opening hangen, zodat ik overal de juiste kier krijg. Omdat de hele zijkant is opengewerkt is de A-stijl echter vrij slap geworden. Daar heb ik nu tijdelijk een paar verstevigingen in gelast, zodat deze solide genoeg is om de deur in te hangen. 

 

 

Zoals gezegd is er niet veel zichtbaars gebeurd, maar ik ben een boel aan het meten en aan het passen geweest. Dat deel van het werk zie je natuurlijk nooit, en vergeet je zelf ook weer, waardoor je je na een week afvraagt waarom er geen progressie is geweest. Uiteindelijk kost ook vooral het denk- en meetwerk veel tijd. 

Wordt weer vervolgd!



 

Ruther, ik had vroeger een vriend die verwarmingsmonteur was en er moesten bij hem thuis wat leidingen onder de vloer gelegd worden nu die lagen recht dat wil je niet weten.
Ik zei je ziet er later niets meer van, hij zei ik moet niet weten dat die leidingen scheef liggen ik krijg er slapeloze nachten van.
Ook zo'n pietje precies.

m.vr.gr.

Joahn Geers

Hahaha, mooi verhaal. Mijns inziens zegt dat vooral dat zoiemand aandacht en toewijding heeft voor het werk dat hij doet. Als je dat bij alles hebt, wordt het leven lastig, maar als je dat hebt bij de dingen waar je passie voor hebt, waarin je gespecialiseerd bent, of die een deel zijn van wie je bent, dan wijst het volgens mij op een werkwijze die ook doorwerkt in de dingen die later wél zichtbaar zijn. En inderdaad, het gaat mij om het algehele gevoel dat ik heb bij het resultaat; dat ik weet dat ik alles met aandacht en toewijding heb gedaan. Dat ik weet dat het echt een goede auto is en dat hij er niet alleen maar zo uit ziet. 

Dank voor het delen van dit verhaaltje. Hoop dat de beste man goed slaapt .

Bij het zien van dit klassewerk moet ik terugdenken aan mijn oom in de jaren 70. De totaal andere kant van het universum...
Mijn oom had, om door de technische controle te raken, beton gestort in de dorpels van zijn Amazon. Daarna vond hij de auto nogal ' rammelen'  (vreemd toch? )
Ikzelf ben met mijn 6 jaar oude auto begin jaren 80 ook met polyestermatten en plamuur bezig geweest (dat je aan een auto ook kon lassen hield ik toen nog niet voor mogelijk). Ik bezocht toen ook vaak sloperijen (er waren er heel veel in die tijd), deze stonden vol met pareltjes uit het verleden, toen was het gewoon oud ijzer.

Ik denk als ik aan jou een stukje chassis met chassisnummer geef, dat je ook in staat bent om een compleet nieuwe auto errond te bouwen.
Heel leuk om jou verslag te lezen, dank voor het delen!

Mijn vader was ook altijd met polyester bezig auto's hingen met dat spul aan elkaar en dan dacht hij dat het allemaal nog goed was ook wat een tijd
Ik ben toch maar met lassen begonnen leek mij iets steviger.
De laatste keer dat ik polyester heb gebruikt is aan de Honda City van mijn vrouw deze heeft kunstof schermen en de montagerand was weg dus met polyester een niuwe rand er aangemaakt.

m.vr.gr.

Johan Geers

P. Hanot schreef :

Bij het zien van dit klassewerk moet ik terugdenken aan mijn oom in de jaren 70. De totaal andere kant van het universum...
Mijn oom had, om door de technische controle te raken, beton gestort in de dorpels van zijn Amazon. Daarna vond hij de auto nogal ' rammelen'  (vreemd toch? )
Ikzelf ben met mijn 6 jaar oude auto begin jaren 80 ook met polyestermatten en plamuur bezig geweest (dat je aan een auto ook kon lassen hield ik toen nog niet voor mogelijk). Ik bezocht toen ook vaak sloperijen (er waren er heel veel in die tijd), deze stonden vol met pareltjes uit het verleden, toen was het gewoon oud ijzer.

Ik denk als ik aan jou een stukje chassis met chassisnummer geef, dat je ook in staat bent om een compleet nieuwe auto errond te bouwen.

Heel leuk om jou verslag te lezen, dank voor het delen!

Hahaha mooi verhaal Peter. Beton in de dorpels... Creatief was ie wel! En tsja, ik denk ook wel dat het tegenwoordig makkelijker is voor de gemiddelde hobbyist om allerlei gereedschap te kunnen aanschaffen om zelf aan de klus te gaan dan dat was in de 70's en 80's, of zie ik dat verkeerd?

Wat betreft het verhaal met het chassisnummer en de daar omheen te bouwen auto... Ik weet niet of ik een chassisnummer een goed genoege 'basis' zou vinden 😂... Maar als je me vertelde dat het op kenteken en prachtige bak was, zou ik misschien gek genoeg zijn haha. 

Dank voor de complimenten en het grappige verhaal.

Johan Geers (GAST) schreef :

Mijn vader was ook altijd met polyester bezig auto's hingen met dat spul aan elkaar en dan dacht hij dat het allemaal nog goed was ook wat een tijd
Ik ben toch maar met lassen begonnen leek mij iets steviger.
De laatste keer dat ik polyester heb gebruikt is aan de Honda City van mijn vrouw deze heeft kunstof schermen en de montagerand was weg dus met polyester een niuwe rand er aangemaakt.

m.vr.gr.

Johan Geers
 

Haha, ja die horrorverhalen heb ik ook wel gehoord van restaurateurs die er achter kwamen dat de auto meer polyester en popnagels was dan staal. Hetzelfde geldt voor plamuur natuurlijk...

Hallo allen! Na een stilte van zo te zien welhaast een jaar, hier weer nieuws van mijn restauratie! Ik had het in de tussentijd druk, er gebeurden dingen, ik ben nog bezig geweest met het opnieuw restaureren van mijn Zündapp GTS50 uit 1977, die ik heb gekocht als 17-jarige en die nog steeds in mijn bezit is, en tsja, waarom gaat de tijd zo snel soms?

Hoe dan ook, het werk is weer opgevat. Ik moet zeggen dat het hele dorpel-verhaal erg ingewikkeld is. Op de vorige pagina staat het proces beschreven van hoe ik de nieuwe binnendorpel heb gemaakt. Ik had het rechte deel af, maar er moest nog een 'rond' deel bij aan komen waarmee deze aansloot op de kromming naar de A-stijl. Wat de radius precies zou moeten zijn is een beetje onduidelijk, omdat ik de buitendorpel dus had verwijderd. Mijn nieuwe inzetdeel met dorpel heeft niet helemaal de juiste radius; de radius is te klein, waardoor deze niet aansluit op de deur. Daarom moest ik de binnendorpel tijdelijk vast zetten, de buitendorpel tijdelijk vast zetten, de deur inhangen en het inzetpaneel net zo lang bewerken met een hamer en een tas tot de radius klopte. Dat betekende veel loshalen en vastzetten en deur inhangen etc. etc.

Foto's zeggen meer dan heel veel woorden, dus zie hieronder:


Hieronder leg ik de radius van de voorste ronding van de deuropening in het nieuwe paneel dat ik heb vast met een profielkam. Als ik de deur in dit paneel leg, ziet het er goed uit.
 

Met de draadkam die het profiel van de buitenzijde van die ronding heeft, meet ik vervolgens de ronding in de dorpelplaat op aan de binnenkant van de auto, dan komt die niet goed overeen. Op deze manier kan de deur niet goed dicht. De rubberen dorpelstrip past er niet goed op en de deurrubbers gaan aanlopen. Om de ronding in de binnendorpel goed te krijgen, moet deze plaat dus eerst de juiste vorm hebben. 
 

Dat betekent dat je de plaat moet pletten, waardoor het metaal strekt. Als je het metaal strekt, wordt de totale lengte over de hele curve langer, en dus wordt de radius van de bocht groter. Hieronder zie je dus waar ik de tas (blok ijzer met bepaalde vorm) houd en vervolgens ben ik gaan hameren; veel aan de rand en steeds minder richting kant waar de radius al klopte. 
 

Uiteindelijk heb ik de radius goed weten te krijgen, maar het vereiste redelijk wat klopwerk. 

Daarna was het zaak de ronding naar de A-stijl aan de eerder gefabriceerde binnendorpel te maken. Hieronder de nog niet afgemaakte binnendorpel tijdelijk op z'n plek. Het deel naar de A-stijl mist nu nog. 
 

Hier heb ik het rechte deel naar de voorkant van het schutbord al aan het andere deel vast gelast, en heb ik een gebogen hoekijzertje vast gelast aan de bovenrand.
 

Vervolgens een stukje horizontaal er in om het gat op te vullen.
 

Wordt vervolgd in de volgende post (ivm max aantal foto's per post). 





 

Het leek in de laaste foto niet per se zo, maar van het richeltje zat de onderkant er nog niet in gelast. Hieronder zie je dat ik een gebogen stukje strip heb vastgetackt in die rand. Je ziet nog grote kieren, maar dat heb ik later dichtgelast en mooi afgerond.

 

Nu is de curve naar de A-stijl af. Bij de B-stijl miste nog een stuk waar dit deel van de binnendorpel tegenaan hoort te zitten (overlapt een stukje). Dat deel zit gepuntlast op de flens van de dwarsbalk en heb ik er nu ook in gelast (in de foto nog niet vast). 

 

Vervolgens was het belangrijk om te bepalen hoe de binnendorpel exact vast komt. De binnendorpel is dus een verticaal stuk plaat (met een verzetje en een rand dus), dat middels een hoekijzer aan de vloer gepuntlast zit. Deze dorpel kan daardoor aan de onderkant iets naar binnen en iets naar buiten. Het meest logische is dat hij precies haaks op de vloer zit, maar daar durfde ik niet helemaal vanuit te gaan. Tussen de binnendorpel en de vloer zit een soort van marge-kier die gedicht wordt door voorgenoemd hoekijzer. Het is dus niet meteen duidelijk aan de hand van de rand van de vloer waar de binnendorpel komt (iets meer naar de passagiersstoel toe, of iets meer naar buiten bijvoorbeeld). Vermoedelijk werden de vloerdelen als laatste in de carrosserie gegooid en vast gepuntlast op de hoeken waarop de vloer rust. Enige marge was dan handig natuurlijk. In mijn geval was de positie van de binnendorpel naar binnen of naar buiten nog niet duidelijk, maar wel erg bepalend voor hoe ver de onderkant van de nieuwe buitendorpel naar buiten zou staan. Bij het passen van de nieuwe buitendorpel bleek namelijk dat er in dat inlastplaatwerk nogal wat flex zat en dat de onderkant van de dorpel, die met de flens die tegen de binnendorpel aan moest komen, nogal wat naar binnen geduwd zou moeten worden om aan te sluiten. Hoeveel was onduidelijk. Daardoor werd ook onduidelijk hoe ver de binnendorpel aan de onderzijde naar binnen of naar buiten moest staan. Uiteindelijk is het het belangrijkste dat de nieuw in te lassen dorpel mooi aansluit op het stuk carrosserie dat voor de achterwielen zit. Dat was echter ook al eens vervangen en daarom niet maatgetrouw meer, en bovendien aan vervanging toe. Ik ben daarom eerst bezig gegaan met het passen van het nieuwe plaatwerk op die plek, zodat ik kon bepalen hoe ver naar buiten de onderkant van de buitendorpel moest komen, om dus op die manier te kunnen bepalen hoe ver de binnendorpel naar binnen of naar buiten moest komen, en dus te kunnen bepalen waar het hoekijzer moest komen. 

Zoals jullie lezen was dat een welhaast onmogelijke puzzel. Uiteindelijk is het me gelukt. Het hoekijzer is 20*20 en 1 mm dik (of 1,5, dat ben ik nu even kwijt). Dit is gewoon omgezet staal dat ik bij de Hornbach heb gehaald. Oorspronkelijk zou het een profiel met een iets andere afmeting kunnen zijn geweest, maar bij mij zat er weer wat anders in gebakken door vorige eigenaars. Bij de Volvo van Rik Tuin zat wéér wat anders, waarvan de originaliteit voor mij ook niet helemaal duidelijk was, dus ik heb maar een maat gekozen op basis van wat ik bij hem zag en wat er bij mij in zat.

Hieronder een foto van mijn paswerk en een verduidelijking van wat ik hierboven allemaal zei. De nieuwe dorpel moet dus mooi aansluiten op het in te lassen stuk voor het achterwiel. Het is echter moeilijk te bepalen hoe dat deel ingelast moet worden, omdat de onderkant van dat deel ook weer moet aansluiten op het nog in te lassen hoekijzer. Het gaat er vooral om dat de lijn van de deur mooi door loopt, van de heuplijn tot onderzijde dorpel, dus daar ben ik maar op gaan varen. Ik heb van Rik Tuin een deur geleend die geen deuken heeft, om zo goed mogelijk te kunnen passen, waarvoor dank Rik! 
   

 

Het is me ook duidelijk geworden Dat deze inlasdelen niet allemaal even vaste vormen hebben. Zo heb ik een vervangend deel voor de andere zijde waarin veel minder het 'kuiltje' zit dat vlak voor het achterwiel in het plaatwerk zit. Ook komt de kromming van de originele deurlijn niet overeen met de kromming in de deurlijn van het in te lassen deel. Het blijft dus vooral zichtwerk en aanpassen geblazen. 

Hieronder de volledige gereconstrueerde binnendorpel. Voor- en achteraan zie je nog twee puntjes van het voorgenoemde hoekijzer uitsteken. Dit heb ik tijdelijk op zijn plek gezet met popnagels, evenals de binnendorpel, die nu vast gepopnageld zit aan dat hoekijzer. Dit stelt met in staat om er aan te werken en een goede passing te maken. Later boor ik deze popnagels uit en kan ik de delen weer loshalen, net zo lang tot alles perfect is en permanent op zijn plek kan. 

 

 

Het deel dat je nu nog afgezaagd ziet zitten onderaan de A-stijl is het restant van de oorspronkelijke versteviging. Bij een vorige dorpelreparatie is die versteviging gewoon niet terug gezet. Deze zal ik dus ook nog moeten reconstrueren.