Afgebroken

@ struis - "gebruik dan een momentsleutel" - geinig dat deed ik en nog wel één van Stahlwille.
@ Robert - bedankt voor je aanbod, maar eerst moet ie er uit.

Als ik het zo zie kun je de klauw er nu toch afhalen?
Dwz bovenste los draaien en beneden is dan alleen een draad eind toch?
Moment sleutel wel goed ingesteld dan?
Die van mij kun je "blokkeren" terwijl je wel de juiste sterkte ingesteld hebt.
Heeft mij ook een keer een bout afdoen breken.
Als de klauw er af kan kijken dat je een tang hebt waar mee je die bout kan klemmen en draaien. Anders gewoon uitboren en tappen.

Cor-Jan schreef : @ struis - "gebruik dan een momentsleutel" - geinig dat deed ik en nog wel één van Stahlwille.

Hij was netjes afgebroken.
Geen materiaaldefect te zien.

En hartstikke bedankt - Wytze!

Volvo specificeert de volgende aanhaalmomenten voor de remmen:
Inbusbouten waarmee klauw aan plaat wordt bevestigd: 105Nm
Bouten voor de geleidepennen: 30Nm.
Die laatste is niks dus. Ik gebruik hiervoor niet eens een momentsleutel en haal ze gewoon losjes aan. Klaar. Conroleer of je de klauw nog gemakkelijk met de hand heen en weer kan bewegen. De remcilindertjes moet je hiertoe bij vervangen van de blokken wel helemaal hebben teruggedrukt in de klauw.
Het lijkt of je je vergist hebt in de aanhaalmomenten? Als dat zo is: Mooi leer"moment" . Sleutelblunders maken we allemaal wel eens, niks om je voor te schamen! Bladzijden vol kan ik schrijven. Als de bout gewoon afbrak: vreemd. Rotte bout zou ik dan zeggen.
Succes verder,
Grt,
Robert

Kijk - leermomentje. Je begeeft je als amateur natuurlijk toch altijd op terrein waar je niet bekend bent. En ik sleutel nu zo'n twee jaar aan een volvo - en nog niet eens heel intensief. Ach bij Wytze vandaag heb ik ook weer genoeg geleerd. Nu even niks meer doen geloof ik - eerst maar APK.

Cor-Jan,
OK.Zo zie je maar hoe nuttig zo'n club is en de sleuteldagen.
Veel succes met je Volvo, ik hem gezien bij Carlo, een heel mooi exemplaar. En de laatste uit 1998.
Grt,
Robert

Leuk zo'n ding, maar vanwege de grootte niet handig. Ook niet handig om de bout met gemonteerd wiel, dus onder een hoek aan te trekken. Voor kleine momenten gebruik je een kleine momentsleutel. Met zo'n grote voel je de klik niet eens, of je heb er al teveel kracht mee gezet.
Voor dat boutje gebruik ik een kleine ringsleutel en zet de bout niet al te vast op handkracht. Lossen kost toch altijd weer meer inspanning.
Ik had mijn leer moment in 1977 toen ik midden op de Indische oceaan een kleine Lister Petter moest maken van een bijboot. Vast heb ik de kopbbouten wel gekregen, maar die braken bij de eerste proefvaart al weer af. Onderdelen ver te zoeken. Een lokale smid op Sri Lanka heeft prachtig laswerk verricht.
Nu heb je educatieve youtube filmpjes, met mooi bekend geluid:

Had ik dat maar geweten, ik heb nog pijn in mijn polsen van het aanslingeren.
Zo leer je bij. Voor dat kleine werk gebruik ik nooit meer een momentsleutel.

Mooie stationaire motoren zijn dat. Ik herinner mij uit mijn jeugd dat een Lister diesel werd gebruikt op een schip om het anker elke keer te lichten.
PS: ik heb zelf nog een oude stationair motor, een Bernard W3 uit 1930. Een 1 cilinder met een magneto ontsteking. Ik had hem 2 jaar niet laten lopen. Benzine erin gedaan, carburateur vol laten lopen, op BDP gezet, slingeren en starten. In 1 keer startte de motor. Niet te geloven. Dat doen zelfs Volvo's niet na 2 jaar stilstand na 1 keer ronddraaien  Maar die carburateur is ook zo simpele techniek; een venturi carburateur. Geen bewegende delen, alleen een vernauwing of versmalling in de luchtstroom. Super betrouwbaar. Geen onderhoud aan. Auto's uit die tijd hadden ook zo'n venturi carburateur. Die versmalling in de luchtstroom is wel heel doordacht trouwens, het ziet er simpel uit maar moet wel werken om de juiste mengverhouding te verkrijgen. Een waar stukje perfect doordachte techniek met een zware wiskundige achtergrond (dynamica en stroming van gassen). Men kon vroeger heel wat bouwen en construeren. Maar dat is een ander verhaal. Eenvoud siert de techniek. En ook eenvoud siert de mens...
Sleutelgroet,
Robert