Een eerste lasbaksel

Inderdaad die bedoelde ik, hoe ik dan weer bij autogeen kom..... geen idee maar Tig is wat ik bedoel want daar kun je zo mooi mee lassen en als je het kunstje kent kun je er de mooiste las mee leggen.

Goed TIG gelast, zit ook goed vast............
Doordat je het smeltbad heel goed kan beheersen, kan je er ook de sterkste lasverbinding mee maken.
Als je een TIG machine met puls functie hebt, breng je bovendien nog weinig warmte in je werkstuk.

Het kan zijn dat ik nu domme dingen ga zeggen maar verzinkte stukken eerst opschuren. Doet het uit ervaring niet zo best als je dat niet doet (lees, mislukking).Het kan zijn dat ik het verkeerd zie maar het lijkt alsof er verzinkte pijp tussen zit.
Mijn eerste elektrode-las-ervaring viel niet tegen, maar het is wel wennen als je tot dan toe vooral ge-MIGMAGed hebt. Maar ik zal het nog maar een keer zeggen: oefenen en nog meer oefenen. Het is iets wat je gewoon even onder de knie moet krijgen.
Enne, ik heb vele ergere gebakjes gezien (en dat van mensen die er prat op gaan dat ze kunnen lassen, die lach ik dan vervolgens ook vierkant uit).
Nog iets. Wellicht overbodige info... Vergeet naast uiteraard een masker (ik zweer bij de automatische, zo fijn) en handschoenen ook niet je hamertje tik en je een staalborstel om de slakken er van af te tikken en het materiaal weer even op te borstelen voor je aan een nieuwe poging begint, of wanneer je las op las moet leggen.

Hallo Volvisti
Zink is volgens mij ook niet zo goed voor je luchtwegen, dus eraf borstelen is alleen al daarom een goed idee.
Zorg trouwens ook dat je schoenen aan de bovenkant dicht zijn.  Als je zit te lassen ontstaat er ruimte tussen binnenkant schoen en been en komt je broekspijp iets omhoog.  Als daar iets heetst tussendoor gaat is het gat in je sokken niet het meest pijnlijke dat je overkomt.
groetjes
Mathy

Goede vraag, er zitten pijpen bij, zie bv de bovenste, die volledig verroest zijn.
De andere, duidelijk van betere kwaliteit vertonen nauwelijks roest.Zijn deze niet eerder van rvs? aangezien verzinkt materiaal bij beschadegingen net zo hard roest als gewoon ijzer? Of zeg ik nu iets geks?
Je ziet bv wat oppervlakkige roest waar ze ooit eens zijn doorgezaagd, of op plaatsen waar ze "beschadigd"zijn. Terwijl bij die andere (bovenste) echt de roest korreltjes op liggen.
Merk inderdaad dat bij die "verzinkte pijpen" het moeilijker "aantikken is, behalve (en aldoende leert men) als je eerst met de slijptol het te lassen oppervlak even opruwt.
Zowiezo is het erg dik materiaal, moet de electrode echt erg langzaam bewegen om een beetje smeltbad te creëren. Daarnaast scheelt het ook dat ik met een chinees apparaat zit te lassen (Ferm) Heb het idee dat het opgegeven amperage niet echt klopt met wat het apparaat daadwerkelijk geeft.
Op 80A is er nauwelijks een boog te maken en krijg je van die losse druppels (te koud als ik de "lessen" op youtube goed heb begrepen) Bedankt voor de tip nog!!Nu op 140A veel makkelijker een boog te creëren welke ook blijft bestaan.
En daarnaast, in het begin ben je een beetje mietjes achtig bezig. zo van: oeh, jeetje, een knetter. Dat is nu wel over hoor.
 

Je kan slijpen wat je wil, er zullen altijd zink-resten op het staal achterblijven.
Als het lassen problemen oplevert, zet de stroom dan wat hoger!**
Als je een goede laskap hebt, zie je het zink een stukje naast het smeltbad wegsmelten.
Er zijn elektrodes te koop die zich niks aantrekken van een verzinkte ondergrond........
** al zit je op 230 Volt met 140 Ampère vaak al aan de Max.
De dampen; lasdamp, speciaal bij lassen over zink en verf is zowiezo fnuikend voor de gezondheid..........
Zorgen dat je de lasrook niet inademd, een overdruk las-kap, of zet een grote (tafel-)ventilator neer, zodat je frisse lucht krijgt.

En lange mouwen en pijpen, van lassen komt UV licht af waardoor je verbrand alsof je te lang in de zon hebt gelegen.

Maar ik kan het echt niet beter. Sterker nog, ik kan het helemaal niet.Het zit nog altijd in de planning om eens te leren lassen. Ik kijk af en toe wel eens naar zo van die kleine lasapparaatjes.Lijken mij handig. Misschien zijn die wel geschikt om eens hobbymatig wat 4mm hoekprofielen of hekwerkjes aan elkaar te lassen.
Aan autos lassen ga ik niet meer beginnen, dat lijkt me te hoog gegrepen.  15 jaar geleden heb ik dat eens geprobeerd , letterlijk niet gehinderd door enige kennis van zaken. De stoelrail van mijn Renault 8 was losgekomen. Toen ik die probeerde vast te lassen, bleef de elektrode aan de bodem plakken, brandde vervolgens een gat erin en toen ik deze krampachtig probeerde los te trekken schoot ie naar boven en bleef aan de dakgoot plakken...Ik heb het toen maar door een ervaren lasser laten repareren.
Dat was dus de eerste een de laatste keer dat ik probeerde iets aan een auto te lassen...Iemand een tip voor een boekje om me in te lezen? zoiets als lassen voor dummies?
Ook jij succes Bart, in ieder geval je bent begonnen!

Ik ben toevallig begonnen aan een lascursus. Als ik zo naar je laswerk kijk zie ik de volgende dingen:
Je houdt de de electrode te hoog boven het werk, daardoor ligt de las 'op' het werkstuk. Daardoor krijg je ook knetters en wegspringende vonken.
Tijdens het lassen moet je een zoemend geluid horen. Dichter op het werk en heel rustig lassen. Je gaat te snel en te hoog. Voordat je aan je werkstuk gaat lassen, moet je de elestrode eerst 'aanstrijken' op een stuk staal.
Als je twee losse delen aan elkaar wilt lassen moet je die eerst hechten. Dat doe je door het hoogste ampére te gebruiekn die op de doos van de electroden staat. bijv. 2.5 mm, max 90 amp, dan 90 amp. instellen (of ietsje hoger, 95amp.) Eerst electrode aanstrijken op een oud stukje, dan met de warme electrode hechten. Na het hechten met de hamer de slak eraf tikken, effe de staalborstel eroverheen, en dan kun je pas kijken wat je gebakken hebt.
Als je vervolgens je twee delen aan elkaar gaat lassen, zet je de amperes wat lager, naar de 90 Amp. Dan heel RUSTIG en de electrode DICHT op het werk verder lassen. Let op het geluid wat je hoort, dit moet ZOEMEN.
Zelf heb ik een CEBORA MIG lasapparaat in de schuur staan, daar moet ik ook opnieuw mee leren lassen. Dat Mog gemakkelijker is dan vlamboog weet ik nog niet. Je moet dan naast de amperes ook de draadsnelheid instellen. Daar heb ik nog niet mee geoefend.
Ik weet dat Rustbuster speciaal lascursussen verzorgt voor roestologen zoals wij. Speciaal voor oude roestige automobielen van alle pluimage. Misschien iets om als vereniging eens iets mee te doen?
Als je interesse hebt in het 'cursusboekje' van mijn lascursus wil ik die van de week wel scannen en mailen.
Ik ben natuurlijk geen professionele lasser, die kunnen je meer tips en trucs leren, maar die hebben natuurlijk ook professionele lasapparatuur en lasuren die wij nooit meer zullen halen.
 
Groet,
Marcel

moeten proberen op 2 stukjken vlakke strip van een mm of 4 a 5 dik.
Leg die naast elkaar met een tussen ruimte van een mm of 2.
Maak dat ze niet kunnen verschuiven zodat de afstand goed blijft.
Als je dan gaat lassen en inderdaad de electrode goed dicht op het werkstuk houd ( hij moet er net niet aanvast bakken ) dan moet je proberen het verschil te leren zien tussen de slak en de vloeibare lasmateriaal.
Als je dat nog niet kan zien dan las je door je slak heen en wordt het een rommeltje.
Als je de electrode iets scheef houd tijdens het lassen ( de punt van de electrode moet richting het laswerk wijzen ) dan houd de vlamboog de slak een paar mm van je vloeibare lasmateriaal weg en blijven die dus gescheiden. Je kan dus 2 verschillende materiaalen zien, je lasmateriaal en de slak die er overheen ligt. Beiden dus vloeibaar.
Zodra je dat kan zien gaat het lassen en anders niet.
Dan kan de slak mooi over je vloeibare materiaal gaan liggen en stollen voor het afdekken ervan.
Succes.
John