en toen was mijn 940 weg

Inderdaad een bizar verhaal, komt toch wel een beetje over als Alzheimer-light...
 

Om te voorkomen dat mensen me Alzheimer verwijten ga ik of naar de bovenste verdieping of, als het ondergronds is, naar de onderste. En dan bij voorkeur de trappen gebruiken. Meestal kan ik dan gemakkelijk parkeren en doe ik wat aan lichaamsbeweging. Bijkomend voordeel is dat in een aantal garages het doorgaande verkeer voorrang heeft bij het verlaten dus als je eenmaal op de uitrijstrook bent zit je beter. Of minder slecht. En waar begint die uitrijstrook? Sjuust!

Jouw opmerking over de onderste verdieping JP doet me meteen aan een parkeergarage in Miami waar ik ooit in 2000 een Jeep geparkeerd had op de onderste verdieping. Vervolgens was ik een paar weken terug naar Nederland. Bij terugkomst in het appartement in Miami bleek de Jeep "verdronken": er was een tropische regenbui voorbijgekomen en de onderste verdieping was onder water komen te staan. Alle eigenaren hadden auto op tijd weg kunnen halen, op eentje na.....

Ik was eens (ik was een jaar of 19) met de witte Autobianchi van mijn moeder naar V&D. In de parkeergarage geparkeerd en teruggekomen de auto opengedaan, maar de contactsleutel paste niet! Plotseling zie ik van die opengewerkte leren handschoenen liggen, en die hadden we helemaal niet!
Zit ik in de witte Autobianchi A112 van iemand anders, die van ma stond 1 verdieping hoger! En wel opengaan he, met de sleutel, italiaanse rommel!!
 
 

Zo heb ik jaren geleden eens twee oudere mensen aangetroffen die stonden te klagen over de rommel in de kofferbak van hun DAF 66. Althans, dat dachten ze. Die van hun stond wat verderop, deze was van mij. Hun sleutel paste ook gewoon op het kofferbakslot van mijn DAF.

dat lukte prima, we stonden bij terugkomst op de goede plek bij het koekblik.
Maar ik zocht naar mijn 940 waar ik niet mee was, en toen begon het.
John

In het begin van de jaren '90 bij een Volvo-dealer gewerkt, en hadden daar we
tijdelijk een witte 340 als servicewagen.
Komt er een dame met een witte 340 voor een beurt of reparatie.
's Middags d'r gebeld dat haar auto klaar staat. Ze betaald en stapt in de servicewagen en rijdt weg. We dachten dat ze bij het eerste stoplicht wel zou omkeren. Maar nee, aan het eind van de middag maar eens gebeld dat we de servicewagen wel graag terug wilden.

doet me denken aan een geniale aflevering van Seinfeld, op zoek naar de auto in parkeergarage.
Een aanrader.
Groet Mark