vroeger :)

Vroeger (2003) toen ik nog 10 jaar jonger was, heb ik ook een achterwiel aan gedreven station gehad.
Wel iets anders dan een volvo
 
Ik heb die dag mijn broer en schoonzus gereden toen ze gingen trouwen.
 
<img src=" i160.photobucket.com/albums/t170/aandrie...file_zps5ad3a6e5.jpg " width="720" height="540" />

Wel een leuke auto om mee te rijden Arjan.

4 of 6 cylinder?

Mooie ruime en comfortabele auto's. Te leveren met de hele fijne BMW 2.5 TDS motor met 143 PK. Reed als de brandweer. Helaas was de 2.0 16v benzine onbetrouwbaar door gebrekkige electronica en voortijdig brekende riemen. Ook stevig olieverbruik was deze motor niet vreemd. Later ook geleverd met 2.08v motor uit de vorige Omega, die was wat te licht maar wel betrouwbaar.
Jammer dat Opel in die tijd de roestpreventie niet voor elkaar had. Opel en Mercedes waren half jaren 90 nog de enige auto's die vroegtijdig roestte.

2.0 4 Cilinder 8 klepper op Gas.
Abs en achterwiel aandrijving. Liep in ieder geval 190.
1 op 10 op gas. Alleen deze was verlaagd, ramen geblindeerd, dubbele riool pijp als uitlaat, blauwe verlichting op de tellers, opel omega type 1 velgen.
LRBD04
Roest inderdaad, heel serieus ja!
Ik snapte dat toen al niet, was in 1995 toch echt een dure auto maar in 2003 waren de spatbord randen al goed roestig.
 
Wonderlijk apparaat. Geruild tegen mijn motor toen.
 
Ik zie ze ook nooit meer trouwens. Terwijl ze dus net zo oud/jong zijn als een gemiddelde 940 lpt.

Zijn allemaal weggerot. En de dagwaarde is zo laag dat lassen geen optie is.
Heb er bij Wensink drie jaar terug nog eens 1tje ingeruild, een 20 16v station uit geloof ik 1994. Heb er 250 voor teruggegeven en voor 350 aan de bangers verkocht...... Ding was ook krokant......

Ook ik heb er een gehad uit de eerste serie. Heb er heel plezierig in gereden. Super wegligging, prima veercomfort, stil en zuinig. De overstap naar de Volvo 945 was wat dat betreft een forse stap terug.
De betrouwbaarheid van de electronica en de roestvorming waren inderdaad argumenten om weer terug te gaan naar de oorsprong, in mijn geval Volvo.

Mijn tweede auto was een Opel Omega 2,0i uit 1987. Gekocht van een goede vriend van me met 85000 km op de teller in 1990. Superauto!
Zeer stil, ruim, comfortabel en de motor (zonder kat!) trok de auto snel naar 220 km/u. Verbruik: 1 : 12 zonder op te letten. Eigenlijk nooit problemen. Eén keer de ECU vervangen (kostbaar (2200 gulden), 'tja, dat gaat nooit kapot meneer')
Roest was inderdaad een punt. Met 230.000 km verkocht. De koper heeft er nog jaren in gereden. Opvolger was een nieuwe Ford Mondeo 2.0 in 1996. Das was een slome treurige auto.
Helaas nadien nooit meer in een Omega gereden. Ben benieuwd wat ik er nu van zou vinden.

Mijn vader heeft een omega gehad uit 1990 een 2.0 8V mooie fijne auto helaas naar de sloop gegaan omdat er meer roest op zat dan de titanic aan gewicht heeft, maar wat een leuke auto was dat, daar heb ik zelf als 14 jarige jongen de eerste kilometers mee gemaakt op eigen terein.
 
Zelf zou ik altijd nog graag een B kadett willen hebben een gouden met bruin interieur en dan een 2 deurs, zo een heeft mijn opa gehad en daarmee gingen we altijd naar valkenburg als zij naar de camping gingen en wij daar gingen logeren,Of een Pontiac Trans Am uit 1977 maar dan wel een rode met rood stoffen interieur, zo een heeft mijn vader gehad alleen deze was toch zwakker dan een den oudsten lijn dienst bus, die er achterop reed, als het goed is leeft de neus nog steeds daar is namelijk een BBQ van gemaakt en is al enkele keren van eigenaar gewisseld, laatste wat ik weet is dat hij ergens in de omgeving van Twente moet zijn.
Door mijn oom ben ik besmet met het volvo virus, hij reed een 780 TDIC uit 1990 en hij had een 945 TDIC M46 uit 1994, helaas leven bijde auto's niet meer, nu heeft hij nog een 262C die nog wacht op restauratie deze heeft een B27 motor en komt uit 1979 naar verluit wat ze zeggen is deze van de toemalige bank directeur van de Rabobank geweest.
 
Blijft leuk om af en toe eens terug te kijken naar die jeugt momentjes/en.

Mijn eerste auto was een D-Kadett uit 1984: LD-19-LS. 1.3S stationcar in rood. Lekker knorrend motortje. Leek wel een Alfa.
Gekocht in 1988 voor 6500. In 1990 weer verkocht voor 5900 met 50.000 km meer op de tellert. Leuke auto maar erg roestgraag (leek ook wel een Alfa Roestgraag). Motor was door de vorige eigenaar misbruikt. 1 : 500 qua olieverbruik. Altijd litertje olie bij me. Nooit blijven staan en gelukkig ook nooit vastgelopen.
Verder nooit problemen mee gehad.
Uitgerust met Philips autoradio: 682 (wie kent 'em nog en losse boxjes. Even wat plaatjes van een D-Kadett 2 deurs sedan voor de jongelui.
<img src="/sites/default/public_files/user678/D_Kadett.jpg" width="480" height="360" />
<img src="/sites/default/public_files/user678/D_Kadett_2.jpg" width="480" height="360" />
 
 
 

Ben ik dan al zo oud ?
Hier de eerste auto meteen een volvo740.Maar toen ik klein was hadden de ouwelui een rode c-kadett caravan (zo heet een station bij opel in het kadettentijdperk), de rode adelaar (RA in het kenteken).
Deze werd begin jaren negentig opgevolgd door een een bruinrode d-kadett caravan, de Kadettdillak (de samenvoeging van Kadett, Cadillac en de letters KK in het kenteken). Echt goede herinneringen aan deze auto, inclusief het helpen sleutelen aan de auto toen ik klein was (zo leer je je kinderen wel hoe elk stuk gereedschap heet).
Op zijn beurt moest de Kadettdillac het veld ruimen voor een Chrysler Voyager (het werd allemaal wat krapjes op de achterbank van de Opel). Was de eerste auto waarin ik legaal mocht rijden. En dat is dan best leuk met een 3.0 v6 automaat bij het stoplicht En ik moet zeggen, het wat best een fijne auto en we hebben er relatief weinig onderhoud aan gehad (tov andere Voyagers).
Tot mijn ouders gingen verhuizen en woon-werkverkeer wel wat prijzig zou worden met de Voyager. En er zat ook een nieuwe veerpoot aan te komen. Toen is er gekozen voor en Skoda Octavia Combi. Prima auto, niks bijzonders alleen wel wat krapjes.
En ik was de trein op een gegeven moment spuugzat en toen dus de 740 gekocht.Ondanks de nodige pechverhalen en investeringen nog geen moment spijt van gehad.