Herrinnert u zich die jongen die z'n auto helemaal opnieuw liet spuiten?

Michael, mar mooi dat het dametje zich wel melde

Even slikken maar heel prettig dat ze gewoon even aanbelt.
Moet zeggen dat mijn vrees voor dit soort gevalletjes bij mij zo groot is dat ik mijn auto niet over durft te spuiten. Ooit gaat het er van komen maar misschien heb ik dan gewoon nog een 740 nodig omdat ik hier niet meer in durf te rijden.
edit: volgt ook uit inmiddels alweer 2x dat mensen op een parkeerplaats (1x eindhoven, 1x zwitserland) mijn portier achteruit binnen komen zetten terwijl ik in een rustig gangetje voorbij kom rollen.

Zonde zeg, kan dan hopelijk toch via de verzekering opgeknapt.
Bij mij in Amsterdam doe ik er eerlijk gezegd niet veel meer aan en verzamel parkeer schade door derden tot ik tijd en zin heb om jaarlijks zelf bij te werken. Door die parkeer schrammen op vooral m'n mat zwart gespoten bumpers en de toch al forse wagen krijg ik wel overal ruim baan!
M'n eerste zes in lijn was een Mercedes W111 230SE 1968 Heckflosse, (winnaar Monte Carle ralley) met Aubergine body en Ivoor-kleurig dak. Gekocht voor weinig in Berlijn. Zaten dus al wel wat schrammen op en deukjes in. Op een dag loop ik om zes uur 's ochtends naar de wagen was er een vrachtwagen achteruitstekend in gereden, ongeveer 30 cm diep en gek genoeg geen briefje onder de ruit. Een week later op Sicilie staan we in een dorpje in het binnenland vlak na een scherpe bocht voor rood licht te wachten, horen we in de verte een hoog toeren draaiende automotor, onwillekeurig schrap gezet en jawel, gierende banden en toch nog met 5 km/u in m'n achterbumper. Ik eruit, rode Alfa rijder eruit met even rood hoofd, die meteen begon over de al aanwezige deuken en vooral die diepe van de vrachtwagen voor de a-stijl. Toen hij even stil viel sprak ik het woord "Carabinieri" op beslistte toon uit.  Heb ik het op omgerekend 500 gulden contant in Lires afgemaakt en twee "Coppola's" de originele siciliaanse scheerwollen schaapherders petten, die ook niet goedkoop waren, uit winkel waar we voor stonden. De achterbumper later weer met de hand terug geboden, eigenlijk was die er niet erger eraan toe dan daarvoor.
Goeie petten die Coppola's!
Kees

Je hebt nog geluk dat ze het netjes meldde! Ze zal wel verzekerd zijn en de schade wordt hersteld. Ik heb verschillende butsen opgelopen in Maastricht zonder dat men enig papiertje heeft achtergelaten achter de ruitewisser! Ik word er werkelijk niet goed van. Gelukkig ben ik al meer dan twee jaar weg uit die stad en geen butsen meer.
Robert
Ik meen mij hier al eens jaren geleden hierover te over hebben geuit. Al mijn opgelopen schade is in Maastricht en niet in België waar ik ook vaak de auto parkeer. Daar heeft men nog respect voor automobielen maar in NL is het alleen maar kift en de Maastrichtenaren, zo lijkt het en komt het mij over, hebben een hekel aan de Belgen; rijden in grote dure auto's. Het is echt teleurstellend het gedrag van de mensen in die stad.

Gelukkig wel gemeld, wel jammer dat ze oud was

"rustig gangetje" rond de 4000 toeren, Folkert?
Kees

A_A schreef : Gelukkig wel gemeld, wel jammer dat ze oud was

Ha.

ach ja.
de eerste kras doet pijn,hoe voelt dit?
denk mooi klote?

Koop nooooit een auto van een oud vrouwtje!
Ook niet als tie altijd binnen heeft gestaan, de meeste schades worden opgelopen in de parkeer garage (das ook binnen)

Michael Oud schreef : Ben inderdaad al heel blij dat ze aan de deur is gekomen. Dat kan trouwens ook komen omdat ik ten eerste in een drukke straat woon waar altijd wel iemand is die zoiets ziet gebeuren, en ten tweede omdat er een installatiebedrijf op 3 meter afstand met 4 man bezig was, waarvan allen het gezien hebben.

Dit doet me denken aan de volgende mop: Man rijdt op een drukke parkeerplaats flink tegen een geparkeerde auto aan. Eigenlijk wil hij meteen wegrijden, maar ziet dan verderop mensen staan die de klap hebben gehoord en de aanrijding hebben gezien. Dus hij stapt uit, bekijkt de boel even en schrijft een briefje en stopt dat onder de ruitenwissers. De omstanders steken hun duim op als hem dat zien doen.
Komt later de gedupeerde eigenaar bij zijn auto, ziet de deuk, maar gelukkig ook het briefje. Daarop leest hij "iedereen denkt nu dat ik mijn naam en telefoonnummer hier aan het opschrijven ben, maar ik ben niet gek!"
 
Gr. Sietse