Omdat de parkeergarage in Winschoten om 21 uur de bomen sluit besloot ik even achteruit te rijden en de auto elders te parkeren; helaas zag ik daarbij het laatste deel van een beton balustrade niet. Met een "magistrale draai" reed ik vooruit en stond ik vast; hoop gekraak en ho! Achteruit rijden hielp wel, het kraakte gewoon weer. Ontzet keek een aantal mensen naar de wegstromende koelvloeistof, wat stukken plastic, lamellen en een thermometersignaalgever. (Dat laatste denk ik, omdat het opeens buiten tegen de min 200 graden leek te zijn.)
Gelukkig was Henk thuis in Bunde en een half uur later kwam hij met de ambulance aanhanger.
Een half uurtje verder, met maar een beperkt aantal opmerkingen over mijn stuurmanskunst<img src="/sites/all/modules/tinymce/tinymce/jscripts/tiny_mce/plugins/emotions/img/smiley-surprised.gif" alt="Verrast" title="Verrast" /> reden we ons erf op, waar de geknakte trots nu staat te wachten op een nieuwe radiator en wat plastic onderdelen zoals een onderbumper. Morgen Haynes maar opzoeken en kijken hoe die dingen heten en gemonteerd zijn. De radiateur is besteld, herstel zal allemaal wel lukken, maar mijn trots en ego zullen nog wel even gedeukt blijven...
Morgen dus niet naar Ees; allemaal veel plezier daar!
