Sterke / zwakke punten 740

"iedereen" roept dat onze auto's onverwoestbaar zijn. Wat ik me nu 's afvroeg.... wat maakt dat onze auto's na (in mijn geval) 21 jaar later nog altijd piekfijn zijn en lekker rijden, daar waar andere merken dat allang niet meer kunnen? 

Ik denk dat een relatief simpele, doch doordachte constructie bijdraagt aan de levensduur.
No offence, maar dit is waarom veel Franse auto's niet zo "solide" zijn als andere merken. Er zitten vaak veel luxe opties en allerhande elektronica op, wat wel bijdraagt aan het comfort, maar veel reparatiegevoeliger is. Ze willen graag onderscheidend zijn, waar sommige andere fabrikanten juist bewust kiezen voor beproefde, en vaak betrouwbaardere techniek. Bovendien is de afwerking bij de Franse auto's soms erg verschillend. Kieren van een centimeter hier en daar, terwijl het eigenlijk wel in elkaar zou moeten passen.
Feit is dat Franse autoproducenten wel vaak lekker eigenzinnige producten maken, en dat moeten ze vooral blijven doen, zo kom je nog eens iets aparts tegen onderweg ... 
Ik denk dat Volvo vaak eerder zal kiezen voor vertrouwde en beproefde techniek, wat de levensduur ten goede zal komen.

De zweedse Volvo's tot en met de 940: alle onderdelen zijn van hoge kwaliteit, goed staal, goede voorbehandeling en lak, zware motoren met in verhouding veel koppel onderin en relatief lage vermogens, lage zuigersnelheden en bovendien met kleine toleranties gefabriceerd. Alles is nét even zwaarder dan gemiddeld en bovendien wordt er allemaal beproefde techniek gebruikt, dus geen avantgarde technieken.
 
Ná de 940 wordt e.e.a. minder, vooral door slechtere electronica en aangeleverde, extern ingekochte onderdelen. De 850 gaat nog, maar daarna... Laat onverlet, dat ook de nieuwere Volvo's in verhouding duurzaam zijn, maar ook duurder om ze zover te krijgen.

Hallo David,
het merk Volvo heeft nog steeds een ijzersterke reputatie voor wat betreft duurzaamheid. Toch is enige nuance op zijn plaats. De pechstatistieken laten zien dat Volvo's, zowel de oude  als de nieuwe typen, geen uitblinkers zijn. Wat dat betreft zijn de Japanners al meer dan 20 jaar heer en meester. Ook mijn eigen ervaringen met Volvo's sinds 1978 sluiten daarop aan. Begonnen met een 343. Die dingen waren bagger. Zowel technisch als qua plaatwerk. Nieuw gekocht destijds en in een half jaar 6 radiateurs, een losgelopen vliegwiel en kapotte centrifugaalkoppeling van de variomatic. Plaatwerk binnen een jaar op diverse plaatsen overgespoten vanwege loslatende lak en roest bij het voorfront. Daarna een nieuwe 240 estate in 1981. Redelijk probleemloze auto, maar bij 180000 km liepen alle lagers er plotseling uit met als gevolg een nieuwe motor. Volvo heeft 1/3 voor haar rekening genomen, maar toch. Plaatwerk begon na 4 jaar langzaamaan te roesten en na 12 jaar ( en bijna 4 ton en in gebruik als 2de auto) was de auto zo rot dat ie niet meer door de APK kwam. Ook de motorrubbers gaven bij 250000 km de geest. Toen 2 jaar en 100000km  Lada gereden. Buiten een kapot raammechanisme nooit iets aan gehad. De Citroën BX op gas die daarna kwam heeft ook nooit buiten de normale beurten ook maar een misse slag gemaakt. En die moest hard werken met vaak zware scheepsonderdelen erin en veel snelle Autobahn kilometers. Over de Rover 820 die ik daarna kocht wil ik liever niet meer praten. Daar droom ik nog weleens van als ik zwaar getafeld heb. Toen terug naar Volvo in 1992, een 740 blackline automaat. Die heeft het altijd perfect gedaan, niets op af te dingen. De zwarte 945 die daarna kwam was een rampenauto. Als het mijn 1ste grote Volvo was geweest dan was het tevens de laatste geweest. Toen een 850. Deze heeft ook altijd voorbeeldig en zonder problemen zijn taak verricht. Maar de 9 serie sprak mij meer aan. In 1998 een nieuwe 945 limited edition gekocht en bijna 5 jaar mee gereden. Fijne auto maar  niet foutloos. Best wel een hoop kleinere dingen ( vaak onder garantie) mee gehad. De 1ste S90 met handbak was weer een prima en foutloze auto. Mijn huidige S90 met automaat was een ex leaseauto die behoorlijk wat TLC nodig had. Inmiddels heb ik deze auto helemaal in orde maar dat was niet zonder veel inspanning en ook het nodige geld. Ik heb ook nog 2 jaar in een s80 D5 gereden. De beste Volvo die ik ooit gehad heb. Zowel wat rijden als wat duurzaamheid betreft. In 200000km alleen een nokkenaskeerring en een waterpompje van de standkachel.
Toch houd ik het meest van de bakstenen. Tijdloos en je voelt je er meteen in thuis. Ik heb inmiddels in de diverse 7 en 9 series 6 ton aan kilometers gereden en ook nu met nog evenveel plezier als de eerste keer. En de 7 en 9 serie is qua carrosserie best duurzaam als je er een beetje zuinig op bent. Technisch echter niet meer dan gemiddeld is mijn ervaring. Maar voor mij is er geen fijnere auto. We zullen maar denken dat liefde blind maakt. En met de nodige zorg kunnen onze Volvo's samen met ons oud worden, dat dan wel weer en daar ga ik ook voor. Hoewel de jonge garde wellicht al van mening is dat ik met mijn 51 jaar al oud ben. Nu mijn Volvo('s) nog.

Groeten, Jan.

Zou ook de volvorijder misschien een bijdrage an de lange levensverwachting van het produkt leveren?
Het ouwelullen imago plus gewoon een degelijk produkt. (ikzelf ben natuurlijk geen ouwelul, maar een dynamische fris fruitige, voorzichtige, sociale, beleefde volvorijder).
En gewoon een familievader die het liefst iedereen en alles heelhoudt.
Mazzel

jsnijder schreef : ... Daar droom ik nog weleens van als ik zwaar getafeld heb. ...Groeten, Jan.

Dat was toch Wim Sonneveld? Mooie uitspraak in een mooie conference.

leuk dit zo allemaal te lezen. Zelf ben ik 'pas' 24, maar dat een Volvo per definitie een ouwe-lullen auto zou zijn onderschrijf ik absoluut niet. Denk dat het meer een kwestie van verstand is en het kunnen waarderen van degelijkheid, dan dat het enkel voor ouderen zou zijn. Natuurlijk gaat mijn 740 niet zo weg als (wie kent ze niet) verlaagde Golfjes met zwarte ruiten en 34 uitlaatuiteinden, maar denk dat we met z'n allen wel delen dat dat ons doel ook niet is.
Zelf heb ik hiervoor respectievelijk een Metsubsidie Colt, Opel Astra en Ford Mondeo gehad. De eerste had ik eigenlijk nooit moeten wegdoen (wat dat betreft deel ik het gevoel bij de Japanners), de Opel was 'prima' maar gewoon versleten en de Ford viel motorisch bij 150 km/u letterlijk uit elkaar. Toen de 740 aangeschaft (inmiddels 1,5 jr geleden), en buiten het reguliere onderhoud nog precies niks mee gehad. En, wat ook leuk is, door de volledige historie via het wereldwijde web in contact gekomen met de eerste (duitse) eigenaar. Die vond het "supahcool" dat hij nog steeds rondrijdt, en van hem ook nog wat leuke ervaringen meegekregen. 

Hallo Tom,
Ik ben het helemaal met je eens: de kwaliteit van de moderne Volvo's zijn duidelijk minder dan de oude generaties. Ook ik ben begonnen met een 345, 244, en 740 met veel plezier. Mijn S80 D5 van 2002 was ook OK, dus kocht ik een S80 D5 aut van 2005. Sjonge jonge, wat heb ik een spijt: in één jaar tijd de intercooler vervangen, Volvo RTI DVD navigatiesysteem en de centrale computer voor een totaal bedrag van 3000 Euro. De Volvodealer (waar ik jaren klant ben geweest) kan enkel een factuur sturen en doet helemaal niets voor je. Naar mijn mening kan het niet zo zijn dat een auto van 3-4 jaar dit soort reparaties krijgt. Het heeft immers niets met het (mis)gebruik van de auto te maken. Volvo is veel te arrogant geworden door de verkoopsuccessen van de laaste jaren. Mijn S80 gaat dus weg. Maar, er is ook goed nieuws: ik heb afgelopen weekend een 740 sedan gekocht. Oude tijden herleven, zullen we maar zeggen.
 Groeten Jos

Hallo Jos,
jammer om te horen dat je zoveel pech met je s80 hebt gehad. Zoals je in mijn reactie kon lezen heb ik (gelukkig) een heel andere ervaring met mijn s80 uit 2004 gehad. Maar er kan altijd een maandagmorgen auto tussen zitten. Ik heb dat in 1994 gehad met mijn zwarte 945 uit 1992. Als dat mijn 1ste Volvo was geweest dan was het met zekerheid ook de laatste geweest. Tussen de dealers zijn er helaas grote verschillen. De dealer waar ik al meer dan 18 jaar kom, heeft mij in garantie-gevallen altijd heel coulant behandeld. Dat er helaas ook slechte broeders tussen zitten is bekend.
In ieder geval leuk dat de oude tijden nu herleven met je 740 sedan. Veel plezier en veilige kilometers. En wellicht even lid worden. Dan krijg je meteen toegang tot een hele grote (technische) database waarmee de bakstenen geen geheimen meer voor je hebben. En natuurlijk de gezelligheid van de diverse clubactiviteiten en de sleuteldagen. De contributie verdien je in no-time terug.

Groeten, Jan.