Inhouden bij lage deellast

Goedenavond,

Recentelijk heeft onze 940 de onhebbelijke eigenschap ontwikkeld om tijdens het rijden met constante snelheid continue licht in te houden. De auto gaat dan wat schokkerig rijden. Het voelt niet alsof het volledige vermogen wegvalt, het is meer een kort hikje.

Dit treedt alleen op bij lage deellast, dus wanneer de motor relatief laag belast wordt.
Het lijkt op het 'Konstant Fahr Ruckeln' zoals ik dit ken van de diverse BMW 4 kleps boxers die ik heb mogen bezitten.
Bij accelereren en wanneer de motor zwaarder belast wordt (hogere snelheid en/of bergop) is er niets aan de hand.

In een ouder bericht las ik over de lmm als mogelijke oorzaak. Vanmiddag heb ok de lmm (zelfde onderdeel) van onze niet inhoudende 740 ingebouwd en ook dan treedt het op. De lmm sluit ik voorlopig uit.

Kan iemand mij vertellen wat de meest voor de hand liggende oorzaken zijn?

Gevoelsmatig denk ik eerder aan de brandstofvoorziening dan de ontsteking en dan als eerste aan de lambda sonde (want deellast en constante snelheid = closed loop).

Alvast bedankt voor eventuele suggesties.

Grt. Martijn

Je zou eens moeten meten of er een spannig staat tussen je uitlaat en hde massa van het motorblok. Is dit het geval, dan staat ligt uitlaat niet aan massa. Verbind dan het huis van de lambdasonde met de massa:

Draad 5 centimeter afstrippen en om de sonde draaien, vastzetten met een slangklem. Draad langs de sondedraad naar voren voeren en bovenop vastzetten op de carrosserie met een parker of zo.

Roest is een uitstekende isolator. Omdat de massa van het sondesignaal via de uitlaat en spruitstuk naar de massa gaat komt dit na verloop van tijd veel voor. Waarom ze bij Volvo nooit een vierdraads sensor, dus met een eigen massa-aansluiting, hebben gemonteerd is mij een raadsel.

Is het hiermee niet opgelost, dan gewoon rustig laten zitten. Het kan nooit kwaad en je voorkomt er andere storingen mee.

Verder zou ik denken aan een verkeerd ingestelde gasregelklep. Procedure staat o.a. in de Haynes en de VADIS..

Omdat de auto steeds meer begon te bokken ben ik gisteren op zoek gegaan naar mogelijke oorzaken.

Allereerst eventuele storingscodes uitgelezen. Geen storingscodes opgeslagen.

Vervolgens heb ik de bougies uit de motor gehaald en bekeken. Alle bougies bleken krijtwit of beter nog lijkwit te zien. Daarmee leek de oorzaak gezocht te moeten worden in een te arme verbranding.
Bij het losnemen van de bougiekabels viel tevens op dat uit de doppen van de achterste twee cilinders (richting het schutbord) een stofachtige substantie kwam dwarrelen. Tevens hadden de tonnetjes van deze bougies een doffe aanslag.
Hiermee heb ik een potentiële oorzaak van de arme verbranding gevonden. Ik kan me voorstellen dat wanneer twee cilinders onvoldoende meedoen in de verbranding de lambda sonde de rest-brandstof in de uitlaatgassen detecteert en vervolgens het mengsel armer maakt om de hoeveelheid rest brandstof te reduceren.
Het gevolg hiervan is dat de motor te arm is gaan lopen met inhouden tot gevolg.

Voor de volledigheid heb ik nog onderzocht of de motor ergens valse lucht trekt. Dit lijkt niet het geval, in ieder geval niet in de mate dat het een super schraal mengsel zal veroorzaken.

De tip om een separate massadraad van de lambda sonde naar een massapunt te leggen had ik al eerder gelezen. Volledigheidshalve (want baat het niet dan schaadt het ook niet) heb ik deze draad ook gelegd. Stationair maakte het weinig tot geen verschil in de motorloop of deze kabel aan een massapunt gehangen werd of niet.

Het resultaat van dit alles is dat de auto weer een stuk beter loopt dan voorheen. Dit wijd ik aan het schoonmaken van de doppen van de bougiekabels; hoewel ik de doppen waarschijnlijk niet helemaal schoon heb kunnen maken.
Daarom ga ik als volgende actie de bougiekabels vervangen door een setje Bougicord kabels en krijgt de motor nieuwe bougies. Mogelijk is het probleem dan definitief opgelost.

Nieuwsgierig naar de kleur van de bougies van de 740 heb ik ook deze bekeken. Deze bleken mooi grijs/bruin van kleur te zijn.
Bij het losnemen van de (Bougicord) kabels viel mij op dat de tonnetjes van alle bougies loszaten. Het tonnetje van één bougie bleef zelfs in de kabel achter, deze zat dus helemaal niet meer vast aan de bougie en maakte mogelijk slecht contact.
Alle tonnetjes heb ik weer vastgedraaid en de motor van de 740 voelde vandaag een stuk beter aan dan voorheen. Het opnemen vanaf lage toeren lijkt veel vloeiender te gaan en ook lijkt de motor niet meer te hikken.
De komende dagen zal blijken of er een verbetering merkbaar blijft.

Mooie bijvangst dus.